Dünya fanidir. Ahiret ise ebedî ve bâkidir. Bizler ise hepimiz birer yolcuyuz.

Mutlaka bu koca âlemde, yeryüzünün nimetlerle donatılan sofrasında, âlemlerin Rabbine karşı bir sorumluluğumuz vardır. Hz. Âdem ile başlayan kul ile Rab arasındaki ilişkiler, günümüze kadar çeşitli peygamberler ve dinler ile zuhur ederek gelmiştir.

Yani dünya başıboş değildir. Bir aspirin bile ölçülü maddelerin bir araya getirilmesiyle ilaç olabilir. Tesadüfen hiçbir zaruriyeti içeren madde meydana gelmez. Bir kibrit çöpü dahi…

Ölüm rahmettir. Büyük bir lütuftur. Ölüme şükür edilir.

İnsan birkaç evreden geçtikten sonra yaşlılık kendini gösterir. Artık hayatın birçok lezzeti ve feyzi yerine, yaşlılığın getirdiği alametlerle yaşanır. Tekrar çocukluk dönemi başlar. Duygusallık kat kat artar. Umut ve hayaller artık eskisi gibi renk ve tat vermez. Dünyadan çok, ahiret ve dünyayı terk etmek akla gelir.

Bundan böyle ölüme şükür edilir.

Resimde sağda bulunan, merhum Hacı Yardımsever’dir. Cenab-ı Allah rahmet eylesin. Boynunda atkısı vardır.

Elinde telefon tutan ise benim, Efendi Güneş…

Merhumun ölümü, bizlere hayatın gayesine adeta örnek oldu. Gafletten adeta kurtulmuş gibi sarsıldık. Ölümü ise çok geniş bir toplum kesiminde yankılandı. Dünyanın fani ve geçici olduğu duygularını bizlere çok daha derinden yaşattı.

Fani dünyadan ebedî âleme herkes göçecektir…

GÜNEŞ EFENDİ