Mahmud -gök- Kırmiz

MAHMUT GÖK (KIRMIZ)

Cobur Köyü’nün ve Karakoçan’ın bir zamanlarının efsane adamı, Merhum Mahmut Gök…

İki erkek ve bir hanımefendi olmak üzere dört kardeştiler. Mahmut, kardeşlerin en büyüğüydü. Murat oğlu Gök ailesindendir.

Çocukluk yıllarında birkaç Coburlu ile beraber Kavuman Köyü’nde bulunan dergâhta Kur’an-ı Kerim dersleri almıştır. Bu konuda da oldukça başarılı biri olduğu anlatılırdı.

Doğum tarihi rakamsal olarak kesin bilinmiyor. Ancak 1895 ile 1898 yılları arasında doğduğu tahmin ediliyor.

Çocukken bir hastalık geçirmiş. Zamanla bu hastalık ilerlemiş ve onu farklı bir duruma getirmiştir.

Merhum babası Ali, Karapınar’da dönemin ağalarına çift sürmüştür. Merhum Mahmut da babasına Cobur’dan Karapınar’a ekmek götürürmüş.

Rivayet edilir ki bir gün N. Ağa, Mahmut’u görünce babasına sormuş:

Bu oğlan senin mi?

Babası:

Evet, demiş.

Ağa da:

Bu çocuk çok yaman birine benziyor, demiş ve Mahmut’u biraz övmüş.

 

Mahmut’a o gün nazar değdiği söylenir.

Mahmut, o gün Cobur’a dönüşü sırasında Xaniya Geni mıntıkasında bir çalının altında uyumuş. Uyandığında ve kalktığında tuhaf bir hâl aldığı anlatılır. Hastalığının da o zaman başladığı söylenir.

Kimine göre nazar edilmiştir. Kimine göre ise çalının altında korku ve panik yaşamış, bunun sonucunda öz bilincini bir miktar yitirmiştir. Ancak anlatılanlar arasında nazar edildiği rivayeti daha ağır basmaktadır.

Kendisi sarışın ve kızıla çalan bir ten rengine sahipti. “Kırmız” lakabını da belki buradan almıştı. Bu lakap vaktiyle çokça kullanılmış, zamanla onu huylandırmaya ve psikolojik olarak rahatsız etmeye başlamıştı.

Amcasının oğlu Merhum Hacı Mehmet Şerif Gök ile aynı kışlada, fakat farklı bölüklerde askerlik yapmıştır.

Hacı Mehmet Şerif Gök bir çavuşun şiddetine ve dayağına sürekli maruz kalınca Mahmut gidip çavuşu dövmüş.

Bunun üzerine ceza olarak Mahmut’un önüne bir tüfek konulmuş:

Bu tüfeği sökecek, sonra parçalarını tekrar takacaksın, denilmiş.

Mahmut tüfeği sökmüş, parçalarını yeniden takarak eski hâline getirmiş ve böylece ceza almaktan kurtulmuştur.

Dört yıl askerlik yapmıştır.

Gençliğinde oldukça dinamik ve çalışkan biriymiş. Yıllar geçtikçe hastalığı ilerlemiştir.

Hastalığı bazen onu sinirlendirir, erken kusmasına neden olur, uykusu geldiğinde ise olduğu yere birden düşüp uyumasına kadar varırdı.

En çok huylandığı şey ise bazılarının kendisine “Kırmız” demesiydi.

Dep Karakoçan’a geldiği zaman Dep halkı onu çok severdi. Esnaflar kendisine şeker, leblebi ve lokum verirlerdi. O da bunları köye getirip çocuklara dağıtırdı.

Elinde uzun değneğiyle dolaşırdı. Kendisine “Kırmız” diyen çocukları sopasıyla kovalar, azarlardı. Bazen hırsını alamaz, küfür de ederdi.

Büyükler ise çocukları tembih eder:

Kırmız deyin!

Çocuklar bunu yapınca Mahmut onların peşine düşer, çocukları kovalardı.

Bir gün Cobur Köyü’nün öğretmeni Merhum Mustafa Salman, kendisine sormuş:

Mamo, neden “Kırmız” kelimesinden hoşlanmıyor ve bunu bu kadar sorun yapıyorsun?

Mahmut öğretmene şu cevabı vermiş:

— Öğretmen Beg, ben sana on kere “kurban” desem, bundan hoşlanır mısın?

Ardından altı, yedi, sekiz kez:

— Kurban… Kurban… Kurban…

diye tekrar etmeye başlamış.

Öğretmen:

— Tamam, tamam, demiş. Sen haklısın. Daha on defaya varmadan ben “kurban” kelimesinden rahatsız oldum. Mahmut, sen haklısın.

Karakoçan ve yöresinden birçok kişi onu hatırlar. Özellikle bugün 55 yaşın üzerinde olanların önemli bir kısmı rahmetliyi bilir ve iyi hatırlar.

Merhum Mahmut Gök, 1973 yılında vefat etmiştir.

Allah’tan rahmet diliyoruz. Mekânı cennet olsun.

Gerçekten masum ve mazlum bir insandı…

GÜNEŞ EFENDİ

09/08/2026

COBUR NEWS · ETKİLEŞİM

Bu yazıya yorum yap

Düşüncelerinizi paylaşın, görüşlerinizi bizimle buluşturun.

Yorum yaz
Okunma75
5

Yorum Yap

Yorum yazmak için COBUR Üye Merkezi hesabınızla giriş yapın. Ziyaretçiler yorumları okuyabilir.

Giriş yaptıktan sonra bu sayfaya dönün. Üyeliğiniz otomatik kontrol edilecektir.

Yorumlar (0)

Henüz onaylanmış yorum yok.

Sizin İçin Seçilenler