Evimiz iki katlı, eski tarz bir Adana eviydi.

SAKIP AĞA

Evimiz iki katlı, eski tarz bir Adana eviydi. Tahta bir merdivenle üst kata çıkılırdı.

Büyük bir salona açılan üç yatak odası ve bir de mutfağı vardı. Alt kat ise depo olarak kullanılıyordu.

Salonda devamlı tüten, kurumlu, zifiri siyah bir soba yanardı. Mutfak olarak kullanılan odada, büyük bir bakır sini içinde tek kaptan oluşan yemeği çömelerek kaşıkladığımızı hatırlıyorum.

Yine aynı odada, leğenin içine konulan tahta bir taburenin üzerinde, ocakta ısıtılan gaz tenekesiyle getirilen sıcak suyla yıkanırdık.

O evde on beş kişiye yemek pişecek, on beş kişinin bulaşığı yıkanacak, çamaşırları yıkanacak, sökükleri dikilecek, çorapları yamalanacaktı.

Anam sabahın dördünde, gün ağarırken, sabah ezanıyla kalkar; gece yatsı namazına kadar gerçek bir ağır işçi gibi durmadan çalışırdı.

Yatağa düştüğünde uyudu mu, bayıldı mı belli olmazdı.

Ama anamın hiçbir şeyden şikâyet ettiğini hiç duymadım. Onu hiçbir zaman mutsuz da görmedim.

Çocukluğu, gençliği ve ilk iş hayatı Adana’da geçen yardımsever, hayırsever iş insanı Sakıp Sabancı’yı saygı ve rahmetle anıyoruz.

Sevgiyle kalın.

Alıntı: Uğur Avcı

Güneş Efendi