Yazılış Tarihi: 12 Mart 2026
Yazan: Efendi Güneş
Dep Karakoçan’da 1980’lere geldiğimizde kız öğrencilerin ortaokulda ve lisede sayıları çokça azdı. Bazı sınıflarda hiç bulunmazken, bazı sınıflarda ise sayıları 8 ile 10 arasında olurdu.
Eğitim gören kızların birçoğu ilçede ikamet eden ailelerin kızları olurken, bir kısmı ise ilçede görevli memurların kızlarıydı. Diğer bir kısım kızlar ise genellikle Mazgirt ve Nazımiye köylerinden gelen Alevi kızlar olurdu.
Bayanların okula gönderilmemesinin başlıca sebebi; başta inanç ve muhafazakârlık ile feodalizm, gelenek, görenek ve kültürel yapıdan kaynaklıydı. Kısmen de ekonomik nedenlerden dolayıydı.
Günümüzde artık bu durum aşılmış, çokça ileri bir seviyeye gelinmiştir. Bayanlar Türkiye’nin her iline tek başına giderek eğitim görebiliyorlar. Okulu bitirerek meslek sahibi olanlar, görevi kazananlar hakeza her yerde hizmet verebiliyorlar.
Hatta Karakoçan gibi bir yerde, bilhassa son zamanlarda bayanlar Avrupa’ya kaçak yollardan gelmektedirler. Bu da oldukça üzücü, yanlış bir olaydır.
Zaman daha nelere gebedir bilemeyiz. 50 yıl sonra neler yaşanır, ne gibi sürprizler ve değişiklikler olur? Bunu da şimdilik tahmin etmek zordur.
GÜNEŞ EFENDİ












